K: Pałac północy

CYTATY

PAŁAC PÓŁNOCY

Autor: Carlos Ruiz Zafón
Ilość stron: 288
Znalezione w: księgarni
Data przeczytania: 2011-11-14

Za zrujnowanego, pełnego wspomnień pałacyku emanowała owa aura magii i iluzji, jakie maja jedynie niewyraźne wspomnienia z najwcześniejszego dzieciństwa. 

Diabeł stworzył po to młodość, byśmy popełniali błędy, a Bóg wymyślił dojrzałość i starość, byśmy mogli za te błędy zapłacić. 

Dorosłość nie jest niczym więcej niż tylko odkrywaniem, że wszystko, w co wierzyłeś, kiedy byłeś młody, to fałsz, a z kolei wszystko to, co w młodości odrzucałeś, teraz okazuje się prawdą. Wobec tego, synu, kiedy zamierzasz dorosnąć?

Musisz zrozumieć, że na wybór dwóch rzeczy w życiu nie masz najmniejszego wpływu. Nie wybierasz swoich wrogów, to po pierwsze. A po drugie, nie wybierasz rodziny. Czasami trudno uchwycić różnicę między drugimi a pierwszymi. Ale z czasem pojmujesz, że w rezultacie mogły ci wypaść gorsze karty. Życie, mój synu, to jakby pierwsza rozgrywana przez ciebie partia szachów. Kiedy zaczynasz rozumieć, o co w tej grze chodzi, okazuje się, że już przegrałeś. 

Matematyka jest religią ludzi myślących, dlatego też ma tak nielicznych adeptów.

Taktyka to kombinacja małych kroków, które stawiasz, żeby dojść do wybranego celu. Strategia to kroki, które stawiasz, kiedy nie masz już dokąd iść. 

To prawda, że miłość ma moc, ale ta moc ustępuje przed ogniem nienawiści.

Widzę, że oboje czytamy te same książki. Czyż można sobie wymarzyć lepszy początek dozgonnej przyjaźni? 

Świat należy do szaleńców albo do hipokrytów. Tylko te dwa typy istnieją na ziemi. A ty musisz wybrać swój. 

Nauczyliśmy się, że niezależnie od tego, jaką drogę obierzemy, i tak nie będzie nam dane zadecydować o własnym losie. 

Czasami najtrudniej jest uwierzyć w prawdę.

Główna różnica pomiędzy mężczyzną a kobietą polega na tym, że mężczyzna zawsze stawia głos żołądka ponad głosem serca, kobieta zaś na odwrót. 

Nic jednak nie może odmienić naszego przeznaczenia. 

Czasami słowo bywa potężniejsze niż miecz.

Nic nie jest tym, czym się wydaje.  

Zanim rzucisz się na wroga, wczuj się w jego sposób myślenia. 

Bo dać wiarę prawdzie to rzecz najtrudniejsza i nic tak nie kusi jak kłamstwo, zwłaszcza potężne. 

Ten, kto twierdzi, że dzieciństwo to najszczęśliwszy okres w życiu, jest kłamcą albo głupcem. 

To ciekawe, jak wspomnienia przeistaczają się czasem w koszmary. 

W murach placówki nauczył się trzech rzeczy, które zapamiętał na całe życie: doceniać wartość tego, co materialne, ale z umiarem, kochać klasyków i na koniec - co nie znaczy, że było to mniej ważne - na milę rozpoznawać kłamcę. 

Wystarczyło dwieście lat, by przeistoczyć gęstą dżunglę rosnącą wokół Kalighatu w miasto, do którego Bóg nigdy nie odważył się wejść. 

Oto zwierzę najbardziej podobne do człowieka. Pełza i zmienia skórę, kiedy ma ochotę. Kradnie i pożera młode innych gatunków w ich własnych gniazdach, ale nie potrafi stanąć do uczciwej walki. Wykorzystać każdą sposobność, żeby śmiertelnie ukąsić, oto jego specjalność. Jadu starcza mu tylko na jedno ukąszenie i potrzebuje wielu godzin, by odzyskać pełnię sił, ale ten, kto został przez niego naznaczony, skazany jest na nieuniknioną i powolną śmierć. Gdy trucizna zaczyna krążyć w żyłach, serce ofiary bije coraz wolniej, by wreszcie się zatrzymać. Na dodatek ta mała bestia, przy całym swoim okrucieństwie, gustuje w poezji, podobnie jak człowiek. Jednak w przeciwieństwie do niego nigdy nie ukąsi swego pobratymca. To błąd, nie sądzisz? Może dlatego istoty te skończyły, jak skończyły: jako jarmarczna atrakcja dla gapiów, cyrkowa zabawka w rękach fakirów. Jeszcze wiele im brakuje, by dorównać królowi stworzenia.

Boimy się tego, co najbardziej jest do nas podobne. 

Należy w życiu pytać tylko o rzeczy najważniejsze. Jak na przykład: czy nasi przyjaciele ujrzą jeszcze światło dnia? Albo: ile czasu potrzeba, by pocałunek kobry uciszył zdrowe i młode serce, tryskające energią szesnastu lat? Retoryka uczy nas, że to są pytania mające sens i strukturę. Jeśli nie potrafisz się wysłowić, Sheere, nie potrafisz myśleć. A jeśli nie potrafisz myśleć, jesteś zgubiona.

Dom Aryami Bose przez lata był zamknięty i duch tysięcy więzionych pomiędzy jego ścianami wspomnień przesycał atmosferę owego domostwa zamieszkanego przez książki i obrazy. 

Zabijamy to, co najbardziej kochamy.